Zima nie nastraja do picia win białych. Stąd znacznie więcej piszemy o czerwieni. Nie można jednak zrezygnować z białych win na całe pół roku! Co zatem pić gdy czerwone się nieco opatrzą? Proponuję sięgnąć po szczepy muskularniejsze, bardziej jesienno -zimowe niż letnie. Świetnym przykładem takiego doskonałego białego wina jest pochodząca z regionu Veneto Scaia. Wino powstaje po części z międzynarodowej odmiany Chardonnay, a po części z odmian lokalnych – Garganega oraz Trebbiano di Soave. Już samo otwarcie butelki jest przygodą...

Dostępu do wina nie broni ani zakrętka ani korek naturalny, tylko elegancki korek szklany. Część winiarzy uważa, że skoro wino przebywające w butelce jest otoczone szkłem, to czemu nie stosować również szklanego zamknięcia? Niezależnie od motywów, taki korek wygląda po prostu wytwornie. Po uwolnieniu wina z korka bucha (to najwłaściwsze określenie) całe bogactwo tropikalnych owoców: ananas, banany, pomarańcza, mango, a także jabłko, gruszka i silne aromaty kwiatów akacji. Usta są bardzo spójne z nosem. Wino łagodnie układa się na języku, jest bardzo okrągłe, a kwasowość zupełnie nieinwazyjna. Wgryzanie się w zapachy i smaki Scai jest zajęciem tak zajmującym, że butelka znika (ulatnia się?) niemal niepostrzeżenie.

Aby wyczuć wszystkie aromaty wina najlepiej pić je tylko delikatnie schłodzone do ok. 12 stopni. Polecamy do ryb w lżejszych sosach, gotowanych warzyw, risotto warzywnego. Najlepiej jednak sprawdza się jako tropikalny lodołamacz. Im zimniej za oknem, tym bardziej kuszącestają się aromaty gorącego Południa.