Nowa Zelandia to państwo położone na południowo-zachodnim Pacyfiku. W jego skład wchodzą dwie główne wyspy: Północna i Południowa oraz szereg mniejszych wysp, w tym Wyspy Stewarta i Chatham.
Regiony winiarskie Nowej Zelandii
Nowa Zelandia leży na dwóch wyspach: Północnej (5 regionów)i Południowej (4 regiony), które oferują zupełnie odmienne warunki geograficzne. Na cieplejszej Wyspie Północnej panuje umiarkowany morski klimat, który przypomina ten panujący w Bordeaux, choć nieco cieplejszy. Na Wyspie Południowej jest dużo chłodniej, warunki są podobne do tych panujących w Burgundii. Mylnie można zatem przypuszczać, że struktura upraw jest podobna do tych, które panują w umiarkowanym klimacie europejskim. Królują tu białe odmian takie jak: Chardonnay, Sauvignon Blanc, Riesling, czy Gewurztraminer. Czerwone wina produkowane są głównie ze szczepów: Pinot Noir, Cabernet Sauvignon i Merlot. Wina z Nowej Zelandii mają bardzo intensywny aromat owocowy i rześką kwasowość.
Wyspa Północna
Auckland leży na Wyspie Północnej. Pod koniec XIX wieku europejscy imigranci, głównie Chorwaci, zasadzili w okolicach Auckland pierwsze winnice. Auckland to region bardzo gorący i wilgotny, gdzie dobrze mają się odmiany czerwone, takie jak Cabernet Sauvignon i Merlot. Tutejsze winnice to zaledwie 4% winnic nowozelandzkich. Lokalne bodegi produkują 20% krajowego wina, z winogron importowanych z innych regionów. Uprawia się tu Cabernet Sauvignon, Chardonnay, Merlot, Pinot Noir, Sauvignon Blanc i Sémillon.
Największe kompanie winiarskie to Montana, Nobilo i Villa Maria, wszystkie trzy są chorwackiego pochodzenia. Do najbardziej znanych winnic tego regionu należą również: Babich, Fenton, Goldwater, Matakana, Morton, Mudbrick, Okahu, Saratoga, Stonyridge i winnica Te Whau.
Bay of Plenty. Jeden z największych regionów Wyspy Północnej. Region ten jest uznawany za historyczne centrum winiarstwa Nowej Zelandii. Popularnym szczepem tego regionu jest Sauvignon Blanc oraz Chardonnay, natomiast najlepsze czerwone wina produkowane są z Cabernet Sauvignon, a także Pinot Noir.
Wyspa Południowa
Central Otago. Jeden z czterech regionów winiarskich na Wyspie Południowej. Region zimniejszy od położonego powyżej Canterbury. Występuje tu podobna charakterystyka upraw Pinot Noir w winach czerwonych oraz Chardonnay, Riesling i Pinot Gris w winach białych. W związku z trudnymi warunkami, stosuje się tu inne podejście do uprawy winogron. Wina tego regionu są bardzo eleganckie i finezyjne, co jednak przekłada się na wysokie (najwyższe w Nowej Zelandii) koszty produkcji.
Nelson. Liczy około 60 000 mieszkańców. To region bardzo podobny do Marlborough. Różnicą jest zagrożenie upraw jesienno-zimowymi opadami deszczu zamiast przymrozkami. Poza białymi winami produkowanymi ze szczepów Chardonnay i Sauvignon Blanc można tu znaleźć także uprawy przeznaczone na czerwone wino Pinot Noir. Region Nelson leży na górzystych i porośniętych lasami terenach. Znajdują się tu trzy parki narodowe: Park Narodowy Abel Tasman, Park Narodowy Jeziora Nelsona, oraz Park Narodowy Kahurangi, będące atrakcjami turystycznymi.
Nowa Zelandia jest krajem kontrastów. Regiony winiarskie rozpostarte są na przestrzeni około 1600 km, a winorośl rośnie tu w niezwykle zróżnicowanym klimacie i typach gleb . Można wyróżnić regiony Northland, Auckland, Waikato, Gisborn, Hawkes Bay, Wellington, Nelson, Marlborough, Waipara, Canterbury i Otago. Uprawianymi szczepami są: Cabernet Franc, Cabernet Sauvignon, Chardonnay, Chenin Blanc, Gewurztraminer, Merlot, Muller Thurgau, Pinot Gris, Pinot Noir, Pinotage, Riesling, Sauvignon Blanc i Sémillon.




