Międzywojenne lata świetności koniaków wytwarzanych w Zielonej Górze

Zielona Góra znana jest jako polska stolica wina. Jest to jedyne miasto w Polsce o bogatych tradycjach winiarskich, które dziś żyją w historii i kulturze, a w przeszłości obecne były w gospodarce i krajobrazie przestrzennym. Zielona Góra ma też ciekawe zaplecze historyczne jeżeli chodzi o koniak. Albert Bucholz – był najwiekszym i najbardziej znanym producentem Zielono Górskich koniaków. Bucholz rozpoczął produkcję w 1860 r. Wytwarzając kilkanaście gatunków koniaków. Dużą popularnością cieszył się najstarszy zielonogórski koniak "Alte Ur-Buchholz. Początkowo niewielki zakład znacznie rozbudował się przed I wojną światową. Miał swoje filie w kilku krajach. Dziś mieści się tam  Polmos, jeden z największych producentów alkoholi w Polsce. Winiaki wytwarzane w Zielonej Górze i jej filiach cieszyły się wielką estymą. Świadczą o tym chociażby liczne odznaczenia i medale zdobyte na przeróżnych wystawach – złoty medal i krzyż zasługi w Paryżu, złoty medal w Chicago w 1889 roku i w St. Louis w roku 1904.

Oprócz fabryki Buchholza, w Zielonej Górze powstało wiele innych wytwórni winiaków. Między innymi nowoczesna wytwórnia Heinricha Raetscha, która powstała w 1895r. Składała się ona z dwóch bliźniaczych budynków, z bramą wjazdową pomiędzy nimi. W budynku po prawej stronie mieszkał właściciel fabryki Heinrich Raetsch (na niektórych beczkach widać jeszcze staroniemieckie napisy i jego inicjały). Po lewej stronie były magazyny i hale produkcyjne. Po śmierci właściciela wytwórnia koniaków przeszła w ręce jego żony i synów. Na tyłach budynków powstawały kolejno: wozownia, stajnia, magazyn z pakownią, a w 1919 r. - garaż. W latach 20. XX w. dobudowano nową halę produkcyjną, magazyny i biura, a potem gorzelnię i komin. Po II wojnie światowej wytwórnia Heinricha Raetscha weszła po nacjonalizacji w skład Polskiego Monopolu Spirytusowego, a później Lubuskiej Wytwórni Wódek Gatunkowych. Dziś właścicielem jest zielonogórska firma Da-Sa, która w ubiegłym roku odnowiła lofty przy ul. Fabrycznej (dawny Polon).

Święto winobrania w Zielonej Górze

Pierwsza wzmianka o hodowanych w Winnym Grodzie winogronach pochodzi z 1314 roku. Wiadomo też, że początkowo winną latorośl uprawiali zakonnicy. Dopiero za ich przykładem winnice zaczęli zakładać w swych włościach możnowładcy, a długo po nich zwykli mieszkańcy. I choć przypuszczać należy, ze tradycja obchodów winobrania jest tak długa, jak uprawa winogron, dopiero gdy winnice założyły zielonogórskie rodziny, świętować zaczęto hucznie i barwnie.

Oficjalnym miejskim świętem Winobranie stało się w roku 1852, co urzędowo ogłosił magistrat. Co roku turystów po Zielonej Górze oprowadza bóg wina Bachus wraz ze swoją świtą. Przyjezdni goście mogą napić się miejscowego trunku, posłuchać muzyki, a także udać się na jedno z teatralnych przedstawień w czasie Winobraniowych Spotkań Teatralnych.